United States of Turkey-1


Makaleyi okumaya başlar başlamaz, başlığı görüp de kalayı basmayın… Önce okuyun, tabii bu konudaki makale serisinin hepsini, ondan sonra ne diyecekseniz, deyin…

Derdimiz, kimseyi üzüp, umutsuzluğa düşürmek değil.

Size..

Bir de kendi fikirleriniz dışında farklı bir pencereden bakın; ülkemiz, insanımız yıllarca nasıl, nelerle avutuluyor; kaynaklarımızı nasıl sağa-sola har vurup harman savuruyorlar, bize gösterdikleri alemin dışında ayrı bir alem var, onu da görün demek maksadıyla bu makaleyi yazıyoruz.

Bu ülkede artık sağcısının da, solcusunun da, futbolcusunun da ortak noktaları görüldüğünden çok fazla… Aslında aynı fikirleri farklı üslup, farklı ideolojik desteklerle, farklı seslerle savunuyorlar...

Ama amaç tek: bu ülkede hem kendimiz, hem sevdiklerimiz, hem milletimiz, hem de gelecek nesiller daha mutlu, daha huzurlu, daha müreffeh, daha adil, bağımsız ve kimse tarafından sömürülmeden yaşamak. Bütün olay bu. Bunu sağlamak için kimisi Lenin’i, kimisi Atatürk’ü, kimisi Humeyni’yi referans alır. O kendi bileceği bir iştir.

Benim referansım, bizden biri:Atatürk…

Ha, diyeceksiniz ki Atatürk’ü bu memlekette sağcısı farklı, solcusu farklı algılıyor ve buna göre ahkam kesiyor… O zaman daha net söyleyeyim. Kendi kültürel değerlerimize sadık kalarak, insanımızın yararına olan teknolojiyi gerekirse dışarıdan alarak, bilimi rehber edinerek, dini inançlara saygılı olarak, bilimsel gelişmemizi sağlayacak ve başkalarının haklarına saygılı kalacak şekilde özgür olarak, üniter devlet yapımız bozulmadan kendi yarattığımız normlarda çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmak, benim düşünce eksenimi bunlar oluşturuyor.

Neyse, ortalama bir makale okuyucusunun normal insanlardan daha zeki bir insan olduğunu kabul ederek, fazla açık vermeden gelelim United States of Turkey’in birincisine. Aman bunu 1950’lerde Adnan Menderes’in “Küçük Amerika”sı ile karıştırmayın. Başlık, Amerika’nın bizi içine sokmak istediği formatı anlatmak için kullanıldı. Eski makalelerimden Anadolu Federe İslam Devleti konulu makalelerimi okuyanlar bilirler. Konu aynı, yalnız bu makale biraz daha farklı konulardan yaklaşarak aynı kapıyı gösteriyor.

Makalemizde kısa anekdotları sırayla anlatacağız, ardından anlatılan olayların nasıl tek noktada birleştiğini ortaya koyacağız.

Sıkılan makaleyi daha burada bıraksın…

Zira anlatacağım çok şey var. Öncelikle hassas okurlarımızdan bazen kullandığımız argolardan dolayı özür dileyelim ki, bize gücenmesinler. Ama içimizden öyle geliyorsa da önüne baraj kuracak halimiz yok. Sizlere edebiyat yapacağız diye mevzunun ana hatlarını bozamıyoruz. Edebiyat isteyen gider Migroslardan tanesi iki buçuk milyona Stendal’ı da alır, Tolstoy’u da… Okudukça açılır, içi kabarır.

Belki makalemiz aynı kabartma tozunun karılan hamura konulması gibi yüreğinizi kabartacak, olsun varsın.

Gelelim, 16 Eylül 1998 gününe…

Askeri birliklere yaptığı denetlemelerde o zamana kadar yanına hiçbir şekilde gazeteci veya televizyon kamerası almayan zamanın Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Atilla Ateş, Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde askeri birlikleri denetlerken Apo’yu barındıran ve PKK’yı himaye eden Suriye’ye karşı tokat gibi bir demeç verdi. O akşam televizyonlarda birinci haber…

“Türk devleti olarak komşularımızla iyi ilişkiler kurmaya çalışıyoruz. Bu iyi niyetimize rağmen bazı komşularımız, özellikle ismini açıkça söylüyorum, Suriye gibi komşular, iyi niyetimizi yanlış tefsir ediyorlar. Apo denen eşkıyayı destekleyerek Türkiye’yi terör belasına bulaştırdılar. Türkiye iyi ilişkiler konusunda gerekli çabayı gösterdi. Türkiye beklediği karşılığı alamazsa, her türlü tedbiri almaya hak kazanacaktır. Artık sabrımız kalmadı.”

İşte heyecan bundan sonra başlıyor. Fitil ateşlendi. Patlatmaya ikinci bölümden başlayalım…

Yarınki makaleyi de okuduktan sonra, okuyucularımızdan bu konunun ana fikrine uygun görüşler bildirmesini istiyorum.


Sedat Onar

Makale ya da makale kavramlarının dışına çıkıp, konunun özünden ayrılmazsanız daha akil cevaplar buluruz ve daha anlaşılır oluruz, değil mi?

Yarınki yazınızı bekleyeceğim, saygılar...

Sedat Bey,İstanbul büyük yer hadi burda hainler araç yakıp kaçıyorlardı ya K.adası?Orası küçük yer mal sahipleri hain görünüşte ve dilde olanlara yer vermese orada barınamazlar...Artık bir bilinç oluşmalı halkımızda bu bilinci yazılarla,düşüncelerle,geliştirmeli ve yer,yurt sağlamayarak,tepki göstererek desteklemeliyiz.Yazılarınızı bekliyoruz.

Makalenin devamı gelmeden önce burada bahsi geçen Atatürk algısına değinmek istiyorum. Atatürkçü olup da Atatürk'ü yanlış algılayanlar ile Atatürk düşmanları asla aynı kefeye konmamalı. Atatürk'ü kullanıyorlar, iyi anlamıyorlar gibi sözler sarf edenlere de iki çift sözüm olacak, Atatürk'ü anlamak için tefsir okumaya gerek yok. Yaptıkları ettikleri çok açıktır. Bizimkilerin derinleşen yabancı ülkelerle ilişki ve bağımlılıkları Atatürk'e terstir. Bunun yapıp edip, ardından Atatürk konusunda ahkam kesenler haindir, sapkındır, satılıktır, Atatürk düşmanıdır.

Makalenizin devamı bekliyoruz.

Teşekkürlerimle...