Rutin İçi



Herhalde insanoğlunun tabiatında var.. Önemsenmek, önemli adam olduğunu çevresindekilere hissettirmek..

İnsan bu uğurda aç susuz kalmayı, hapislerde çürümeyi bile göze alır. Maslow’un meşhur ihtiyaçlar hiyerarşisine ters bir durum. Maslow hiç olmazsa; açlık-susuzluk gibi fiziki ihtiyaçları, ardından da güvenlik ihtiyacını insanoğlunun öncelikli ihtiyacı olduğunu belirtmişti.

Fakat, Türkiye’de saat tersinden işliyor..Önemli adam, kilit adam zorunluluğu her şeyin önüne geçmiş durumda..

“Ben şu görevdeyken şunları yaptım.. Sizin gazetelerden okuduğunuz olayın içyüzü öyle değil. Aslı şöyle.. Ben görevdeyken yasa-masa tanımadım. Ülkemin icapları neyi gerektiriyorsa gözümü kırpmadan yaptım..”

Üst düzey bürokratlarımızdan bir kısmı, makamlarından ayrılır ayrılmaz önemli bir mevkiyi kaybetmenin verdiği rencide hissiyle züccaciye dükkanına giren filin sağı solu kırıp dökmesine benzer şekilde, o makamda iken eline geçmiş her bilgiyi ortaya saçıyor.

Bunları yaparken de acaba devlete ve benimle bu sırrı paylaşan insanlara zarar verir miyim diye düşünmüyor. Önemsenme hırsına yeniliyorlar.

Hatta, bunlardan bir kısmı olmamış olayları olmuş gibi, bir kısmı da olayın üzerine bire bin ekleyerek kamuoyunu yanıltıyorlar ve yanlış anlaşılmalara zemin hazırlıyorlar.

Ancak pek çok saygın devlet adamımız ise görevlerini bıraktıklarında elde ettikleri sırları kendileri ile birlikte mezara götürüyor.

Yalnız bazı hatıraların tamamen üstünün örtülmesi mi gerekir? Elbette hayır. Gelecek kuşaklara meslekte yol göstermek ve olayların daha açık bir şekilde anlaşılmasını sağlamak için belki de bu çok yararlı bir çalışma.

Fakat her hususta değil.. Özellikle terörle mücadelede..

Bu, neden mi aklıma takıldı? Batman eski Valisi Şarman’ın yeni yayınlayacağı “Rutin Dışı” kitabının reklamını yapmak için vermiş olduğu beyanatları okuyunca takıldı..

Kitabı henüz okumadık, ama içeriğinin ne olacağına dair iyi kötü fikir yürütebiliyoruz. Sayın Valimiz kitabın ismini; Süleyman Demirel’in “Devlet gerektiğinde rutin dışına çıkar” sözünü göz önüne alarak koymuş. Size söyleyeyim. Rutin dışı ismi bende direkt olarak kanun dışı sözcüğünü çağrıştırdı. Elhamdülillah devletimizi ve milletimizi seven bir yapıdayız da biz de böyle çağrıştırdı. Ya, devletin her türlü açığını arayan, ele geçirdiği her bilgiyi devleti yıpratmak için kullanan bir yapıda olsaydık ne olacaktı?

Provokatörlerin malzeme aramasına gerek yok.. Nasıl olsa malzemeler ortalıkta geziniyor. Kap bir açığı, gönder Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine, Uluslar arası Af Örgütüne ya da internet sitelerine. Mağdur olan zaten çok. Onlarda bunları Türkiye’ye sopa vurmakta kullansınlar.

Geçtiğimiz yıllarda emekli bir Komutanımız: “Güneydoğu'da görev yaparken bölgeye yeni gelen hâkim ve memurlar işlerini ciddiye alıp hizaya girsinler diye bir-iki bomba attırdığını..” söylemiş; ardından soruşturma açılınca "Bunda ne var. Bunların hepsi eğitim amaçlı..”deyip konuya açıklık getirmişti. Bu esnada da bulanık suda balık avlamayı sevenler de, “işte malzeme bulduk, hücum!.”.diyerek günlerce devlet aleyhinde propaganda yapmışlardı.

Şimdi, sayın Valimizin rutin dışını acaba kimler kullanacak?

Devlet kademesinde iken; kendine emanet edilen gizli bilgileri, devletin bekası için samimi duygularla yapmış olduğu yasaya teğet geçen faaliyetleri, emekli olduktan sonra herkes ortaya dökmeye başlarsa vay halimize..Bir bürokrat görevdeyken kendisine tevdi edilmiş “sır” O’nun makamı göz önüne alınarak şahsına verilmiş sayılır. Bu sırların ortaya çıkması devletin bekası ve geleceği için tehlike oluşturuyorsa, sırrın sahibi ile birlikte mezara gitmesi çok daha uygun olur...

Son dönemlerde bu tarz beyanlar oldukça arttı. Sanki meslekten ayrılan her bürokratın meslekteki bütün sırlarını kamuoyu ile paylaşması bir gelenek haline geldi. Ne zamana kadar? Haklarında ilk soruşturma başlayana kadar.

Savcı ilk ifadeyi almaya başladığında: “Yok, ben öyle dememiştim. Bunu kastetmiştim.”diyerek yapılan U dönüşleri.

Devletimizi ve ona inananları yaralıyor...

Olur olmadık zamanlarda yapılan böyle açıklamalar artık “rutin dışı” değil, “rutin içi” olmaya başladı...


Sedat Onar