Nazım mı, Necip Fazıl mı?



Türkiye yeni atılımlara, yeni açılımlara gebe. Türk insanı yeniden Cumhuriyetin etrafında kenetlenmeye ve Türkiye’nin değerlerine sahip çıkmaya başladı bile. Ancak bazı ön yargıları parçalamak hiç de kolay değildir. Aynen Einstein’ın dediği gibi: “Ön yargıyı parçalamak atomu parçalamaktan daha zordur.”

Hayatı boyunca tek taraflı ideolojik doküman okumuş bir insana, farklı bir perspektif kabullendirmek, beğeni ve fikirlerini farklı bir görüş etrafında birleştirmek için ilk önce O’nun fikirlerini ve beğenilerini bilmek gerekir. Karşınızdakini tanımaya başladığınız anda ortak noktaların sanıldığından da çok olduğu görülecektir. İdeolojik bakış açınızla düşman olarak belirlediğiniz bireyin tanımanızla birlikte aslında ne kadar yakınınızda olduğunu göreceksiniz…

Sözün özü şu… Koskoca bir Türkiye, Nazım Hikmet’le Necip Fazıl Kısakürek arasına sıkışıp kalamaz. Her ikisini de sahiplenen, bu ikisinin dışında da bize ait her aydın, düşünce adamı ve sanatçıyı sahiplenmek zorundadır.

Nazım’ın tek şiirini okumadan O’na düşman kesilen, Necip Fazıl’ın bir mısrasını ezberlemeden O’na küfreden bir anlayış bizi nereye götürür? Tabii ki; fanatizme, basit militanlığa, boş kafa bağnazlığa götürür…

Bir zamanlar öyle değil miydi? Nazım’ı sevenler solcu, Necip Fazıl’ı sevenler sağcı…

Ya benim gönlüm her ikisini de sevmeyi gerektiriyorsa… Ben, Nazım’ın Kurtuluş Savaşı Destanı’nda, Şeyh Bedrettin Destanı’nda veya Necip Fazıl’ın Sahte Kahramanlar’ında, Çile’sinde kendimden bir şeyler bulamaz mıyım? İkisini de sahiplenemez miyim?

Nazım Hikmet’i sahiplenmek için DHKP-C’ci, Necip Fazıl’ı sahiplenmek için İBDA-C’ci mi olmam gerekir? Her ikisi de cepheci… Karşı tarafa saldırmak için cephe içinde beklemekle geçer ömürleri. Benim cephelerde beklemeye tahammülüm yok. İstediğim şeklide gezip tozmam gerekiyor. İradem özgür. Bu nedenle daha kolay eleştirebilirim. Nazım Hikmet’in de, Necip Fazıl’ın da sevdiğim ve sevmediğim yönleri var. Ben sevdiğime sevmiyorum; sevmediğime de seviyorum diyemem ki..

Bütün bunlar bir yana her ikisi de bizim şairimiz değil mi? Bundan daha önemli ne olur? Her ikisi de yaşadıkları dönemde gördüğü aksaklıkları, insani aşkları, sefaleti, aymazlıkları şiirle anlattıkları için bizden sayılmazlar mı? İki büyük şair de bizi ve bizim insanımızı anlatmışlar. Her ikisi de yoksulluğa, sefalete ve ölümlere kurşun sıkmışlar. Karşılarındaki yel değirmenlerine kalemleriyle taarruz etmişler.

Ancak işin kolayına kaçanlar, birini kabullenirken diğerine küfretmek zorunda hissetmişler, kendilerini. Yakıp, yıkmayan, hepsi bizlere ait değerleri bizim içimizden geldiği gibi anlatmaya çalışan kelime ustaları bizim kültürümüzü gelecek nesillerle buluşturacak büyük insanlardır.

Yereli anlatırken evrenselin parçası olduğunu ortaya koydukları için Onlara şair deriz…

Bizim gibi insanların sayfalarca anlattıklarını bir mısrada anlattıkları için onlar şairdir…

Bizim içimizde olup da anlatamadıklarımızı, kelimeleri bir tuğla gibi kullanarak koskoca duygu sarayları yarattıkları için Onlara sahip çıkmamız gerekir.

Sevebilmek için her ikisini de okumak, her ikisini de anlamak gerekir. Her şeyden ziyade bizim şairlerimiz diye sahiplenmek ve bunlarla gurur duymak gerekir.

Sadece bu kadar mı?

Oktay Rıfat, Melih Cevdet, Sunay Akın, Ataol Behramoğlu, Bedri Rahmi, Attila İlhan, Arif Nihat Asya, Sezai Karakoç, Yavuz Bülent Bakiler, Mehmet Akif Ersoy ve daha niceleri bizim varlığımıza bu topraklar üzerinde kelimeleriyle imza atan şairlerdir.

Mehmet Akif mi, Tevfik Fikret mi veya Mehmet Akif’in nesli Asım mı, Tevfik Fikret’in oğlu Haluk mu kısırlığından kurtulamadığımız sürece; ne bize ait değerleri yaşatabiliriz, ne de bu değerler hayatta iken kendilerini sevdiğimizi söyleyebiliriz.

İnsan oğlunun tarihsel hatıralarına baktığımızda, kimse tekerleği kimin icat ettiğini bilmez ama, Ksenefon’un Onbinlerin Dönüşü’nü, Yunus Emre’nin Ben Yürürüm Yane Yane’sini bilir…

Ama en favori şairlerim Şair Eşref’le, Neyzen Tevfik…

Şiir aşkı başkadır... Şairi şiiri için sevmek ve yüceltmek bizi de yüceltir…


Sedat Onar

Bir zamanlar değil, yine aynı; zaman geçti, ancak kafa aynı kafa.

Şairleri, şair olarak ne zaman görürsek o zaman bir kaç adım ilerlemişiz diyeceğim..

Bu toplum, hiç bir şeyin kıymetini bilmiyor, ben de buna üzülüyorum; sanırsınız ki, kolay yetişiyor şairler, yazarlar, ozanlar, sanatçılar..


Boş Ufuklar

Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti,
'İyi insanlar iyi atlara binip gitti.'

Necip Fazıl Kısakürek

Yukarıdaki satırlara katılmamak elde değil. Bu konuyu gündeme taşıdığınız için çok teşekkür ederim.

Günümüzde bir iki şairin şiirlerini dilinden düşürmeyen; ama onarın da dışına çıkamayan niceleri var ne yazık ki... Aslında hepsi ayrı bir deryadır anlayana. Bunu anlamak için de okumak gerek, önyargılı yaklaşmamak gerek.

At gözlükleri takarak yaşayanlar ne yazık ki gözlerinin önündeki, ellerinin altındaki nice güzellikten mahrum yaşamaya mahkum.

İnsan ayrımı yapmadan, şairlerimizi ve yazarlarımızı sınıflamadan güzellikleri seçmeye çalışsak çok daha güzel bir dünya kuracağız, harika bir yaşam sunacağız çevremize. Umarım o günler çok uzak değildir. Biz olmasak da dilerim çocuklarımız görür.

Ayrımsız, barış dolu günler dilerim.

Nazım Hikmet "VATAN HAİNİDİR"... Necip Fazıl ise "VATAN ŞAİRİ"

Konuyu Bu başlıkta (başlığa ulaşmak için tıklayın) uzun uzadıya tartıştık ve gündem oluşursa tartışmaya devam ederiz...

Konuyla ilgili değil ama dikkatimi çekti:

"65 kişi bu başlığı okuyor (63 Misafir ve 0 Gizli Üye)"

Sevgili Dostum,
Bizim kadar dolduruşa gelen millet var mı? Misafirperverliğimizle biliniriz, en çok aile içi cinayet bizde, son haberlerde annesini kesen, ailesini toptan katleden bir sürü insan var...
Kendimize karşı hep acımasız olmuşuz, tarih boyunca bizi topla, tüfekle yıkamayanlar hep içimizden vurmayı deneyerek başarılı olmuşlar. Şimdi de öyle değil mi? Kürt-Türk, olmadı Alevi - Sünni, olmadı Pontus, olmadı Laik-Anti-Laik vs.vs.vs.
Aslında bugün dünyada gittikçe artan sayıda taraftar toplayan Sufizm, bu toprakların insanı olan Yunus Emre'lerin, Mevlana'ların düşünce akımı değil mi?
Atatürk, ölmeden önce dünyanın dört tarafına araştırmacı gönderdi, bazı ilginç bulgular ortaya çıktı, Atatürk'ün ölümüyle araştırma devam etmedi. Ortaya çıkan bulgulardan bazıları; Orta-Asya'daki Türklerin adet ve kullandıkları kelimelerin birebir aynısı veya benzerlerinin Maya'lar, Kızılderililer tarafından da kullanıldığı idi!
Hatta yakın zamanda yürütülen bilimsel çalışmalar, yazılan kitaplar da var bunları doğrulayan...
Batı "dünya düz değil yuvarlaktır" dediği için Galileo'yu asmaya çalışırken biz matematik, kimya, şiir, psikoloji, tıp konularında bugüne de ışık tutan gelişmeler yapmıştık.
Aşağılık kompleksini atıp, batı hayranlığını bırakıp, her açıdan özümüze dönersek o zaman kurtuluşa ereriz.

Ahmet ER

Nazım'a hain diyen dengesizdir.


Bu arada Sn.Sedat Onar makaleniz için teşekkürler.
Çok anlamlı olmuş.

Bu ileti publica tarafından 14.04.2008, 10:21 yeniden düzenlenmiştir.

"Kuvayı Milliye Destanı"nı yazan bir kişi vatan haini olamaz. Okumanızı öneririm.

Lütfen önyargılardan uzaklaşalım. Tüm değerlerimize sahip çıkmalıyız. Başka uluslar olmayan değerler yaratmaya çalışırken bizim bu tür yaklaşımlarımız doğru değil bence.