Biz Kaç Ortak Akıllıyız?


Haberler:

“Ortak Akıl Hareketi’nin Malatya’da tertiplediği mitinge onbinlerce kişi katıldı. Hep bir ağızdan haykırıldı:’Darbelere Dur De!Hemen Şimdi Kesintisiz Adalet. Darbeye Hayır.’ ”

“Bizkaçkişiyiz Hareketi 6 Temmuz 2008 Pazar günü Kadıköy İskele Meydanı ile birlikte toplam 20 ilde aynı anda “Hukuka Saygı Mitingi” yapacak.”

Kaldık mı iki taraf arasında cascavlak… Ya Ortak Akıl Hareketindensin, ya da Bizkaçkişiyiz Hareketinden… İsimler bile ofsayt. Akılda kalıcı, telaffuzu kolay bir isim bulunamamış…

Şayet Ortak Akıl Hareketi’ni destekliyorsan: liberal, demokrat, İslamcı, İkinci Cumhuriyetçi, PKK’yı sevmesen de nefrette etmiyorsun, İran ve Malezya örneklerine sempati ile bakıyorsun, Avrupa Birliği’nin Türkiye’deki uygulamalarının destekçisi ve AKP’nin kontenjanındansın…

Eğer Bizkaçkişiyiz Hareketindensen: cumhuriyetçi, devrimci, ulusalcı, milliyetçi, ülkücü, İslamcılara karşı, Avrupa Birliğine düşman, CHP ve MHP’ye sempati ile bakan ve Tuncay ÖZKAN’ın takipçisisin…

Eskiden bu tür cepheleşmeler daha haysiyetli ve kategorize edilmiş durumdaydı. Sağcıysan, kadife veya kumaş pantolon üstünde boğazlı kazak, üstüne başlığı kürksüz parka; bıyıklar Tarkan çizgi romanındaki gibi dudakların yanlarından sarmaşık gibi yana sarkmış…

Solcuysan, kot pantolon üstüne boğazı açık gömlek, üstüne kapüşonu kürklü parka; bıyıklar ağız içine taranmış, en fazla dudak hizasında, bıyıkların üzerinde bir öğün öncesinde yenilen yemek numuneleri…

Örgüt isimleri gücü olduğundan fazla gösterecek şekilde…

On kişilik tırıvırı bir örgütün “Bilmem ne Kurtuluş Ordusu” gibi afili nitelendirmeleri… Ama hiç olmazsa şimdikilerden daha oturaklı, daha vurgulu ve anlamlıydı.

Şimdikilerin isimleri, üyeler arasında bile “Acaba biz ne yapıyoruz? Ben bu taraftan mıyım, yoksa karşı taraftan mı, tereddüdü oluşturacak çapsızlıkta…

Ortak Akıl Hareketiymiş… Bilimde ve felsefe fiziki ve somut bir gücücün bileşiminin marjinal bir fayda yaratacağı, sinerji doğuracağı bilinmekte. Oysa düşünce veya fikir gibi soyut bir gücün bileşiminin hiçbir halt yaratmayacağı ortada. Düşünce veya fikir bizzat yaratıcısının üretimi ile sınırlıdır. Başkasının bu fikre artı değer katması söz konusu olamaz. Herkes kendi fikrini üretir. E, o zaman ne olacak? Ortak Akıl Hareketinin birkaç ağababasının fikirleri tüm topluluğun fikirleri gibi orada ne aradığını bilemeyen katılımcılara yutturulup, bakın ne güzel ortak akıl ürettik denilecek…Topluluk katılanları da ne olduğunu anlamadan Ordu ve Cumhuriyet düşmanlığı yapacak. Ensesine polis yapıştığında da “Valla ben hakimim masum bey” taktiğini uygulayacak…

Bizkaçkişiyiz Hareketi de benzer bir felaket içinde. Tuncay Özkan’ın iktidar hırsına yenik düşmüş durumda. Telefonla SMS gönderirsen Bizkaçkişiyiz hareketi bir kişi artıyor, 100 SMS gönder 100 kişilik artsın. Hareketin katılımcıları dahi ne yaptıklarının farkında değil… Kendilerine Cumhuriyet elden gidiyor, Atatürk Devrimleri kaldırılıyor denildiği için yokuşta kalmış kamyonu itekleyen yolcu gibi gayretliler. Bir tek Tuncay ÖZKAN geleceğini garantiliyor, paraya, şöhrete ve iktidara doğru yürüyor.

Neymiş, o Dev-Yol, TİKKO, THKO, THKP-C, ÜGD, Akıncılar, ETKO gibi eski örgütler? Hiç olmazsa militanları kitap okur, doğru veya yanlış bir fikir yapısı içinde bizzat icraat yaparlardı, kimseyi sırtlarında taşıyıp iktidara götürmek istemezlerdi, amaca ulaşmak esastı.

Şimdikiler lunaparklardaki çarpışan taksiler gibi..Bir o tarafa tosluyor, bir bu tarafa…

Dükkanının baş köşesinde Atatürk resmi koymuş adam iki dakika sonra Ortak Akıl Hareketi mitinginde; evinin girişine Besmele-i Şerif olan ev kadını ertesi gün Bizkaçkişiyiz mitinginde… İlkine katılanlara 32 farzı sorsan, bir çoğu bir çırpıda sayamayacak kadar dandun, ikincisine katılanlara Atatürk devrimlerini sorsan en az yarısını söyleyemeyecek kadar boş…

E, ne yapalım?

Valla, ben ciddi ciddi endişelenmeye başladım… Her iki hareketin de Temmuz ayında yurdun dört bir yanında mitingleri var. Mitinglerdeki kalabalıkların ve heyecanın artışına paralel olarak, ortam daha çok gerilecek, birbirine sövüp saymaya kadar işi götürecekler. Ondan sonrasını bilemiyorum…Aynen don lastiği gibi her iki kesim de bir ucundan tutup çekmeye devam ederse, lastik bir yerden kopacak. Olan yine vatandaşa olacak. Gerilimden uzak, günlük ekonomik kaygılar içinde karnını doyurmaya çalışan insanımız yine zarar görecek.

Dikkat edin. Şu ABD ve AB’ye sırtımızı yasladığımız ve içişlerimize karıştırdığımız her dönem mutlaka bir maraza çıkıyor. Sağ-Sol kavgası bitiyor, Alevi-Sünni kavgası; o bitiyor, Türk-Kürt kavgası; o bitmek üzereyken Laik-Şeriatçı kavgası…

Ne diyeyim?

Merak etmeyin, bu kavga da biter… Yerine kısa boylular-uzun boylular, şişmanlar-zayıflar kavgası çıkartırlarsa hiç şaşırmam. Ancak emin olduğum bir şey var: Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet ilelebet yaşayacak. Ne tür görüşten olursa olsun bu milletin büyük bir çoğunluğu Cumhuriyetin ve Atatürk’ün bize bıraktıklarına minnet duygusu ile bakıyor.

Biz şimdilik bekleyelim… En azından benim 200-250 civarındaki sadık okuyucum ile birlikte. Yeter de artar bile…

İşin ilginci, her iki hareket de, illa Taksim’de miting yapmak istiyoruz derse, Vali Bey ne yapacak?


Sedat Onar

Halkı devlete karşı isyan eğer suç değildiyse niye yargılandı onca insan 12 eylülde? Neden idam edildiler? Tabi o zaman durum başkaydı, halk bilinçliydi, hak istemi vardı. Şimdi ne var, dış güçlerin tertibiyle Türkiye Cumhuriyetini bölmek, emperyalistlere yem etmek. Oysa eskiden insanlar ABD'ye karşı ayaklanıyor, emperyalist sömürüye karşı bilinçleniyordu. Fark bu.

Zavallı halk, kendisini en iyi satanlara, sömürenlere yapıştı.

Doğru düzgün bir muhalefet oluşumu olmazsa daha bu sömürgecileri çok başımızda göreceğiz.