Altın Oran


Uzun süredir basınımızın az okuyup çok yazan; televizyonlarımızın ise az düşünüp çok konuşan kesimlerinin dilinde adeta bir sakız: “Bizim terörle mücadelemizde dünyanın hiçbir ordusunun tutturamadığı bir oran var. Dünyada 7 askerin ölmesine karşılık 1 terörist öldürülürken; bu oran bizde tam tersi.”

Bunu propaganda maksatlı söylerseniz, ne güzel, moralimizi düzeltiyor derim. Oysa bunun bilimsel bir veriye dayandığını söylemek çok zor. Ayrıca ben de üst düzey komutanlarımızdan ve bürokratlardan aynı şeyi duyarım: Bizim oranımız 1/7…

Zamanında Küba Devriminin önemli isimlerinden biri olan ve gerilla teorisiyle ilgili çalışmalarından tanınan Albay Alberto Bayo bu konuyla ilgili net bir rakam ortaya koymamış, ancak gerilla kuvvetlerinin moralini yüksek tutmak için “bir gerilla ölmeden önce en az 5 askeri saf dışı bırakmalıdır” diye bir söz sarf etmiştir.

Aynı şekilde Küba ve Latin Amerika Devrimlerinin ateşleyicisi Che Guevera’nın Küba Devriminin cesaretli komutanlarından Camillo Cienfuegos’a yazdığı bir mektupta da buna benzer bir orandan bahseder.

Amerikalılar da bütün bunları göz önüne alarak kendi ordusunun eğitiminde kendi askerine moral vermek için çıkarttığı FM-31’le başlayan Gayri Nizami Harp ile ilgili talimnamelerinde bu orandan bahsetmişlerdir.

Ama dünyada bu oranı Çin Devrimi dışında tutturabilen olmamıştır. Orada da tam bir katliam yaşandığı için yıllardır bu konunun üzeri örtülerek kapatılmıştır. Çinliler bu konudan kolay kolay bahsetmez.

Yahu, gerçek bir savaşta kayıpları net olarak ortaya koymak mümkün mü? “Savaş ilk gerçekleri katleder” mantığıyla baktığımızda savaş alanında ölen veya yaralananları tam olarak kimse tespit edemez. Nasıl bizim Çanakkale Savaşındaki kayıplarımız kimine göre 259, kimine göre 59 bin ise; insanların savaşta kayıpların kaydını tutmaktan daha çok savaşmaya zaman ayırdıkları için kesin rakamları kimse bilemez. Ancak bizim rakamlarımız bu alanlarda saygınlığı olan ve işi gücü bu tarz araştırmalar yapmak olan yerlerden aldığımız %80 doğruluk oranındaki rakamlardır.

O zaman elimize kağıdı kalemi alıp not edelim. Ancak vereceğimiz örnekler bizim sadece rakam mukayesemiz içindir. Yoksa bir Amerikalı ile bir Vietkong gerillası arasındaki fark bir okyanusla bir deniz arasındaki fark gibidir. Oysa bizim savaştığımız terörist nihayetinde bizim daha düne kadar kardeş olarak benimsediğimiz bir insandır.

Vietnam Savaşı ile ilgili en son ortaya konan rakamlara göre Amerikalıların kaybı 79 bini ölü, 290 bin yaralıdır. Vietkong kayıpları ise bir netlik kazanmamış olmasına rağmen 750 bin civarındadır. Ayrıca aynı savaşta 1,1 milyon sivil Vietnamlı ölmüştür. Sadece ölü açısından mukayese ettik mi Vietnam Savaşında oran 1/10 Amerikalıların lehine…

Afganistan’da 1979-1989 yılları arasındaki Rus işgali döneminde kesin olmayan rakamlara göre Rusların toplam 9 bin askerinin ölmesine karşılık, Afgan Mücahitlerinden 34 bin civarında bir kayıp yaşanmıştır. Oran 1/4 Rusların lehinedir.

Çeçenistan’daki benzer mücadelede ise 15348 Çeçen gerilla ölmesine karşılık, 3410 Rus askeri ölmüştür. Burada da rakam 1/4 Rusların lehinedir.

Filistin-İsrail arasındaki husumete ait şimdilik ortaya konmuş net bir rakam olmamakla birlikte İsrail İç Güvenlik Birliklerinin adı olan Golani ile ilgili bir makalede bu oranın 1/10 civarında İsraillilerin lehine olduğu belirtilmiştir.

Yanlış anlamalara mahal vermemek için öncelikle şunu belirtmemiz gereklidir. Biz bu yukarıda örnekleri verilen hasım ve düşman özelliklerinin hiç birisine uymuyoruz. Bu ülkede Türkler ve Kürtleri birbirine bağlayan özellikler diğer ülkelerle mukayese edilmeyecek nispette birbiri ile iç içe geçmiş durumdadır.

Buna rağmen bizdeki oran ne diye sorarsanız?

1984-2007 yılları arasında terörle mücadelede 6000 civarında asker, polis ve geçici köy korucusu şehit olmuştur. 5000 günahsız masum vatandaşımız da teröristler tarafından kahpece katledilmiştir. Demek ki siviller de dahil olmak üzere toplam şehidimiz 11 bin kişidir. Aynı dönemlerde ölü olarak ele geçirilen terörist miktarını sorarsanız toplam 22-23 bin kişidir. Uçakların bombardımanı vb gibi karambolde ölen teröristler buna dahil değildir.

Şehit olan askerle ölü olarak ele geçirilen terörist miktarını mukayese ettiğinde 1/4 nispetinde Türk ordusunun başarısı vardır. Özellikle Türk Ordusunun mücadele ettiği coğrafya dünyanın en zorlu arazi koşullarına sahip bir bölgesidir. Bizde terörle mücadele eden Güvenlik Güçlerinin mücadelesinde diğer ülkelerden ayrılan en önemli husus ise teröristle sivil halk arasında çok iyi ayrım yapma mecburiyetidir. Bu nedenle terörle mücadele eden birimlerimiz sapla samanı birbirine karıştırmadan hassasiyetle mücadele etme uğruna kayıp vermeyi göz almaktadır.

Buna rağmen bizim terörle mücadelede ortaya çıkarılmış altın oran 1/7 teröristlerin lehine olan oran değil, 1/4 güvenlik güçlerinin lehine olan durumdur. Yani bir askerimizin şehit olmasına karşılık en az dört terörist öldürülmüş. Bu oran bizim Güvenlik Güçlerimizin en az dünya standartlarında bir başarı kazandıklarını ortaya koymaktadır.

Dünyanın neresinde olursanız olun eli silahlı olan bir çok grup belki siyasi açıdan önemli başarılar elde etmiştir. Ama askeri açıdan zayiat durumuna bakıldığında meşru hükümet otoritelerine karşı silahlı mücadele veren gurupların zayiatları her zaman fazla olmuştur. Zaten mantık olarak da bu geçerli değil midir? Elinde hafif piyade silahları ile karşısında teknolojinin son nimetlerini kullanan ağır silahlı ve modern bir güce zayiat verdirmek alıl ve izan dışıdır.

E, o zaman bu işin uzmanı ayaklarına ahkam kesen adamlar bu rakamı neye dayanarak ortaya koyuyor. Hiiiç… Kahvehane sohbetlerine dayanarak…


Sedat Onar

Makalede adı geçen ülkelerin koşulları, durumları, meselenin özü yazıda belirtildiği gibi bizimle o kadar da örtüşmüyor. Hatta belki de hiç örtüşmüyor.

Devlet sensin, yönetim sensin, her türlü olanaklara sahipsin; medyan var, kurumların, güvenlik güçlerin var, tankın var, tüfeğin var..

6000 bin polis, asker köy korucusu,
5000 bin masum vatandaş. Toplam 11000 bin civarı..

Buna karşılık; 22000-23000 bin terörist..

Neredeyse yarısı..

Bence bu tablo hüzün verici ve başarısızlık örneğidir..


İşte bu başarıya imza atan Hükümetler, hepinizi tebrik ediyoruz!

45. Hükümet - 1. Özal Hükümeti (13 Aralık 1983 - 21 Aralık 1987)
46. Hükümet - 2. Özal Hükümeti (21 Aralık 1987 - 9 Kasım 1989)
47. Hükümet - Yıldırım Akbulut Hükümeti (9 Kasım 1989 - 23 Haziran 1991)
48. Hükümet - 1. Yılmaz Hükümeti (23 Haziran 1991 - 20 Kasım 1991)
49. Hükümet - 7. Demirel Hükümeti (23 Haziran 1991 - 25 Haziran 1993)
50. Hükümet - 1. Çiller Hükümeti (25 Haziran 1993 - 5 Ekim 1995)
51. Hükümet - 2. Çiller Hükümeti (5 Ekim 1995 - 30 Ekim 1995)
52. Hükümet - 3. Çiller Hükümeti (30 Ekim 1995 - 6 Mart 1996)
53. Hükümet - 2. Yılmaz Hükümeti (6 Mart 1996 - 28 Haziran 1996)
54. Hükümet - Erbakan, Refahyol Hükümeti (28 Haziran 1996 - 30 Haziran 1997)
55. Hükümet - 3. Yılmaz, Anasol Hükümeti (30 Haziran 1997 - 11 Ocak 1999)
56. Hükümet - 4. Ecevit Hükümeti (11 Ocak 1999 - 28 Mayıs 1999)
57. Hükümet - 5. Ecevit Hükümeti (28 Mayıs 1999 - 18 Kasım 2002)
58. Hükümet - Gül Hükümeti (18 Kasım 2002 - 14 Mart 2003)
59. Hükümet - Erdoğan Hükümeti - (14 Mart 2003 - 22 Temmuz 2007)
60. Hükümet - II. Erdoğan Hükümeti- (29 Ağustos 2007- ... )